Indie

Indie, siódme największe państwo na świecie, drugie najliczniejsze – ponad 1, 2 mld mieszkańców. Według bardzo niedokładnych statystyk szacuje się, że żyje tu około 15 milionów osób niewidomych. Zastraszająca liczba dzieci, bo aż 40 tysięcy rocznie, traci wzrok na skutek niedożywienia i braku witamin. Częste są też związki małżeńskie wśród bliskich krewnych, z których rodzą się niepełnosprawne dzieci. Jedynie około 2.5 procent niewidomych stanowią osoby, które chodziły do szkoły lub obecnie się uczą.

Widząc ogromną potrzebę pomocy niewidomym, wyruszyłyśmy przeszczepić charyzmat zgromadzenia na indyjską ziemię.

Ośrodek w Bangalore w stanie Karnataka powstał w 1989 roku. W 1991 roku został on zarejestrowany zgodnie z wymogami indyjskiego prawa i przyjął nazwę Jyothi Seva co w sanskrycie oznacza Służbę Światłu. Przebywa w nim obecnie ponad 100 niewidomych i słabowidzących dzieci i młodzieży. Pochodzą one w większości z bardzo ubogich rodzin, ze slumsów z terenu Bangalore i wiosek w jego pobliżu. Prowadzimy szkołę podstawową z internatem. Program nauczania jest taki sam jak w szkołach powszechnych, z metodami pracy dostosowanymi do możliwości dzieci niewidomych. Dodatkowe przedmioty to: nauka alfabetu Braille’a, orientacja przestrzenna, czyli poruszanie się z białą laską oraz nauka czynności życia codziennego. Dzieci słabowidzące mają ponadto zajęcia z usprawniania widzenia. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczniowie kontynuują naukę w integracji. Uczęszczając na zajęcia ze swoimi widzącymi rówieśnikami, nadal mieszkają w internacie Jyothi Seva, mają tu korepetycje i zajęcia dodatkowe.

Wiele dzieci jest utalentowanych muzycznie, a także tanecznie. W naszym ośrodku mają możliwość rozwijania swoich talentów. Grają na pianinie, keyboardzie, tabali (indyjskie bębny) oraz gitarze. Śpiewają w chórze w języku angielskim i miejscowym języku kannada; uczą się tradycyjnego tańca indyjskiego bharathanatyam oraz tańców ludowych.

Oprócz ośrodka w Bangalore prowadzimy również warsztaty terapii zajęciowej dla niewidomych dziewcząt w Kotagiri, w stanie Tamil Nadu. Tam także znajduje się dom formacyjny dla indyjskich kandydatek do Zgromadzenia.

W 2013 roku otworzyłyśmy kolejną szkołę dla niewidomych (School of Mother Elizabeth) w malutkiej wiosce Nongbach w stanie Meghalaya w północno-wschodnich Indiach. Z naszego głównego domu w Bangalore jedzie się trzy dni i dwie noce pociągiem ponieważ to ok. 3000 km.

Naszym najmłodszym domem otwartym w 2018 roku są warsztaty dziewiarskie dla niewidomych kobiet w miejscowości Susaipalaya (co ozn. ,,ziemię św. Józefa’’) odległym ok. godziny drogi od Bangalore.

Niewidome dzieci i młodzież bardzo chętnie zdobywają wiedzę, bo mają świadomość, że edukacja jest dla nich jedyną szansą na usamodzielnienie się w bardzo trudnej, szczególnie dla osób niepełnosprawnych, indyjskiej rzeczywistości.

Obecnie w Indiach pracuje 30 rodzimych sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża: we wspólnocie w Bangalore – 17, w Nongbach – 7, w Kotagirii i Susaipalaya – po 3 siostry. Do pracy z osobami niewidomymi w Indiach przygotowują się również miejscowe nowicjuszki, postulantki i aspirantki.

Tak jak w Dziele Lasek siostry ściśle współpracują z osobami świeckimi. Kilku absolwentów naszego ośrodka w Bangalore pracuje z nami obecnie jako nauczyciele osób niewidomych.
Beatyfikowana 12 września 2021 roku Matka Elżbieta Róża Czacka pragnęła, by niewidomi byli pełnoprawnymi członkami społeczeństwa, by zdobywając wykształcenie, szkoląc życiowe umiejętności oraz rozwijając dane im talenty mogli funkcjonować na równi z osobami widzącymi.